Willem Kloos: ook herschreven / hertaald

Willem Kloos, sinds 1938 niet meer bij ons, schreef mooie maar echt onbegrijpelijke gedichten. Dit bijvoorbeeld. Tegenwoordig kunnen kinderen daar allemaal niets mee. Daarom heb ik het gedicht herschreven / hertaald. En ik deed dat met in gedachten Johan Cruijff, groot bevorderaar van kunst, of sport, voor jeugdigen. Dit sonnet stond ooit op De Contrabas, ik haalde het uit de mottenballen voor Michelle van Dijk, hertaalster van Louis Couperus.

Nummer Veertien

Soms denk ik bij mijn eigen: ik ben God.
Dan zit ik in mijn bovenkamer op een troon
en mag ik van mijn onderdanen doen
en laten wat ik  wil – als ik dat kan!

En als de grote groep supporters aanvalt
en mij uitscheldt en dan toch moet vluchten
als ik ze met mijn vuisten dreig en als ze dan
mijn troon zien, weet ik: soms lijk ik wel God.

En tóch, toch voel ik mij soms best alleen
en wil ik met mijn armen om je heen
eens flink mijn eigen laten gaan. Meteen.

Dan wil ik met je op de bek. Kus na kus
op jouw gebotoxte lippen, het voelt heel hard
en zacht, en ik kan helemaal niets meer zeggen.

© Willem Kloos / Chrétien Breukers

Ik voelde mij volkomen rustig

In het voorjaar van 1893 maakte Willem Kloos, samen met Hein Boeken, een ‘grand tour’ door Italië. De grote dichter en zijn trouwe vriend hadden daarvoor reisdocumenten nodig. In de volgende week te verschijnen biografie – Willem Kloos (1859-1938) O God, waarom schynt de zon nog! – schrijven Peter Janzen en Frans Oerlemans hierover, zich baserend op wat Frans Erens in Vervlogen jaren noteerde: ‘In een grote vigilante reden Willem Kloos en Hein Boeken, onder de hoede van de jurist Frans Erens, naar het politiebureau. Erens zette daar een handtekening, waarna Kloos en Boeken hun reisdocument ontvingen. ‘‘Hoe is uw naam?’’ vroeg de commissaris aan Kloos.‘‘En de Uwe?’’ ‘‘Boeken.’’ ‘‘O,’’ zei de politiebeambte, ‘‘Boeken, Boeken, ik heb ook een heel stel boeken in huis.’’’ Doorgaan met het lezen van “Ik voelde mij volkomen rustig”

Niet alle dichters blijven levend – bij de sterfdag van J.C. Bloem

Foto: Wikipedia
Foto: Wikipedia

Vandaag is de sterfdag van J.C. Bloem. Op de website Literatuurmuseum staat een (algemeen, erg hap-snap) artikel van Dick Wensink over de dichter. Alle cliché’s worden nog eens opgekookt (‘Pas betrekkelijk laat in zijn carrière kreeg het werk van Bloem bekendheid bij een breder publiek’): De slordig levende, aan walging lijdende, niet erg productieve maar soms wel geniale dichter, altijd maar tobbend en puffend en nu tot de klassieken behorend. En oh ja, hij flirtte wat met het fascisme, maar dat is in zijn geval blijkbaar niet zo erg. Bloems seksuele voorkeur voor jongens blijft verder buiten beschouwing – we zijn hier namelijk op een museale website en die hoeft het publiek niet alles aan de nieuwsgierige neus te hangen. Doorgaan met het lezen van “Niet alle dichters blijven levend – bij de sterfdag van J.C. Bloem”