In de metro (38)

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Het is erg druk in de metro op Stille Zaterdag. Er zijn veel dingen gekocht en die moeten naar huis. Een meisje praat tegen haar hond. Die ligt op de grond en kijkt alsof hij gedwongen wordt om naar dierenporno te kijken. Ik lees op mijn telefoon via de KOBO-app een boek van Benjamin Balint, Kafka’s laatste proces. De figuur Max Brod intrigeert me. Hij schreef bijna 100 boeken en wist van zichzelf toch dat hij niet geniaal was, minder geniaal in elk geval dan zijn grote vriend Kafka. Hoe het proces precies gaat verlopen weet ik nog niet, maar het verbaast me dat Duitsland en Israël vechten om de laatste snippers Kafka. Kafka was namelijk een Tsjech, en hoort daarom thuis in Tsjechië. Helaas verstaat niemand hem hier meer – een kafkaësk lot. Doorgaan met het lezen van “In de metro (38)”

Goethe draaide zich om in zijn eenzame sarcofaag

Man sollte alle Tage wenigstens ein kleines Lied hören, ein gutes Gedicht lesen, ein treffliches Gemälde sehen und, wenn es möglich zu machen wäre, ein vernünftiges Wort sprechen.

Dit is geen uitspraak van mij, maar van Goethe. Ik vermoed uit zijn gesprekken met Eckermann, wiens graf ik ooit met Renate en de kinderen heb bezichtigd in Weimar. Terwijl Goethe eeuwig in de kelder van het eregebouw ligt, naast (een lege kist waarin) Schiller (zogenaamd is ondergebracht), moet die arme Eckermann zijn eeuwigheid in de open lucht doorbrengen, net buiten gehoorafstand van de Vereerde Meester, zodat, mocht deze eventueel opschrijvenswaardige quotes uitkramen vanaf zijn wolk, deze voor het nageslacht verloren zullen gaan. Doorgaan met het lezen van “Goethe draaide zich om in zijn eenzame sarcofaag”