Fragment uit Blue Nights

Terwijl Joan Didion schreef over het jaar na de dood van haar echtgenoot, lag haar dochter Quintana op sterven. Daarover schrijft ze – een eindeloze gebedsmolen van rouw – in het boek Blue Nights, dat in 2011 verscheen. Het is, hopelijk tot nu toe, de laatstverschenen titel van Didion. Net als The year of magical thinking (hier een fragment) is het niet een ‘goed’ of een ‘slecht’ boek, maar een boek dat er moest zijn en daarom is gekomen. De schrijfstijl van Didion is zo helder dat alle fragmenten, hoe gruwelijk (en soms niet-gruwelijk) de belevenissen die ze beschrijft ook zijn, als vanzelf op hun plek terecht komen en ‘werken’. Dit is het tweede boek van Didion dat ik in korte tijd lees. Morgen valt We tell ourselves stories in order to live in de brievenbus. Een bundeling van zeven titels. Dan komt er schot in de zaak.  Doorgaan met het lezen van “Fragment uit Blue Nights