Lezen (93) Invocatio van H. Marsman

marsmanToen ik met De Contrabas stopte, nu alweer bijna een jaar geleden, kwam de Nederlandstalige poëzie me de keel uit. Ik schreef het zelf, in deze blogpost. Ik beschreef daarin ook hoe ik me over dit gevoel heen werkte: door aan een bloemlezing te werken. Een van de dichters die ik opnieuw ben gaan waarderen, is H. Marsman, en tijdens het herlezen (of misschien is scannen een beter woord) van zijn verzamelde gedichten bleef ik keer op keer haken aan het gedicht ‘Invocatio’: geschreven in een buigzaam Nederlands dat, hoewel niet modern, heel hedendaags en levend aandoet. Opgetrokken in een metrum dat zich onontkoombaar ontrolt, van de eerste strofe tot en met de laatste, waarbij eerste en laatste strofe niet toevallig hetzelfde zijn. Doorgaan met het lezen van “Lezen (93) Invocatio van H. Marsman”