Verdwalen in Haarlem

Ik was verdwaald in Haarlem, zoveel was inmiddels zeker. In de verte zag ik soms de spoorlijn, en soms niet; de wijk die ik doorkruiste stond vol met mooie burgermanshuizen uit de negentiende eeuw. Er was alleen geen mens te zien. Alle woonkamers waren hel verlicht en totaal verlaten. Op straat was het eveneens leeg. Het was stil, doodstil, stil op het enge af. Soms regende het een beetje, al was de regen bijna net zo onzichtbaar als de Haarlemse mensen. Doorgaan met het lezen van “Verdwalen in Haarlem”