Tsead Bruinja, wijntje & weedje

Van weinig dingen heb ik spijt, maar dat ik me ooit voor het karretje van Tsead Bruinja’s campagne om Dichter des Vaderlands te worden heb laten spannen: daarvan heb ik spijt. Het waren de tijden waarin mijn weblog De Contrabas bloeide, als een plantje midden in de zomer. Het was eind 2008, begin 2009. Die spijt vlamde weer even op toen ik vanochtend dit bericht las. Het is Tsead toch gelukt om Dichter des Vaderlands te worden. De aanhouder en netwerker wint.

‘Inclusiviteit vind ik belangrijk en ik schat in dat dat zich vertaalt in een menselijke invalshoek voor de gedichten. Ik wil de menselijke kant van de zaak belichten, zoeken naar een nuance.’ De Tsead Bruinja van 2008, die via een internetstemming wilde winnen, had nog niet zo veel inhoud. Die Tsead was nog lekker bezig met podiumpoëzie, en tijdens of voor optredens stelde hij zich tevreden met een wijntje en een weedje. Daarom klonk hij in die tijd ook zo vaag. Dat was geen Fries, dat was Weeds. Doorgaan met het lezen van “Tsead Bruinja, wijntje & weedje”