De ruimte buiten breidt zich plotseling uit

retourromeMichel Butor beschrijft in Retour Rome wat er gebeurt als een trein zich in beweging zet en op gang komt:

De ruimte buiten breidt zich plotseling uit; een kleine locomotief komt over de door treinsporen gestreepte grond naderbij en verdwijnt weer; je hebt hem maar enkele ogenblikken met je ogen kunnen volgens evenals de smerige achterkanten van die grote huizenblokken die je zo kent, die gekruiste ijzeren balken, de grote brug waarover juist een melkauto rijdt, de seinpalen, de bovenleidingen, hun palen en afsplitsingen, de straat die je opmerkt tussen reeksen andere straten, waar een fietser juist de hoek om zwenkt, de staat die de spoorbaan volgt en er slechts door een gammele schutting en een smalle strook sprieterig en verdord gras van gescheiden is, het café waarvan het ijzeren rolluik wordt opgetrokken, de kapperszaak die als kenteken nog steeds een vergulde bol met een paardestaart heeft, de kruidenierswinkel met het karmijnrode opschrift, het eerste station van de voorstad met de mensen die op een andere trein wachten, de grote ijzeren gashouders, de werkplaatsen met blauw geverfde ruiten, de lange schoorsteen vol scheuren, de opslagplaats van oude banden, de kleine volkstuintjes met hun wijnstokken en hun huisjes, de kleine stenen villaatjes binnen hun omheiningen en met hun televisie-antennes.

Doorgaan met het lezen van “De ruimte buiten breidt zich plotseling uit”