In de metro (10)

In de metro zit een meisje te schrijven. Ze gebruikt een schrift en een balpen. Lekker ouderwets. Binnen twee haltes heeft ze al een halve pagina vol. Het is, zelfs als ik heel erg mijn best doe, niet te zien in welke taal ze schrijft. Af en toe kijkt het meisje op: een rond, blozend gezicht. Ze draagt het haar een beetje kunstzinnig, met pieken alle kanten op, en heeft volgens mij niet lang geleden een hennaspoeling genomen. Haar kleding is zwart, ze lijkt op de meisjes uit de jaren tachtig. Ze heeft dezelfde afstandelijkheid. Haar uiterlijk maakt haar tot een eiland in de coupé, veel mensen kijken maar niemand zal haar ooit durven aan te spreken. In de jaren tachtig was iedereen een eiland. Doorgaan met het lezen van “In de metro (10)”