Huizen met een muis erin

Ik wilde opstaan voor een mevrouw in lijn 9. Het was erg druk en ik probeer soms galant te zijn. Mevrouw is misschien het verkeerde woord. Ze was iets ouder dan ik, een jaar of 55, ik had haar in mijn enige oogopslag per ongeluk iets ouder geschat. Haar blauwe mantelpak was een klein beetje gekreukeld en er stond een knoop van haar bloes open, de een-na-onderste. Resoluut weigerde ze mijn plek. Ze zei iets met ‘jen pořád sedni erin en sinds kort weet ik dat dat ‘blijf maar zitten’ betekent. Ze lachte naar me en ik lachte terug. Een schalks lachje had ze, echt een lachje om dat woord weer eens voor tevoorschijn te halen. Plotseling vroeg ik me af waarom die knoop open stond en waar die vouwen in haar kleding vandaan kwamen.
Doorgaan met het lezen van “Huizen met een muis erin”