Lezen (100): Viktor Frölke

dagbodevaneenpostbodeDagboek van een postbode, het dagboek dat Viktor Frölke bijhield toen hij werkzaam was als postbezorger (wat iets anders is dan postbode, want een postbode sorteert ook zelf, en bezorgt niet alleen de post die door anderen of een machine is gesorteerd) is goed geschreven. Mooi geschreven, zou ik bijna zeggen, zonder in mooischrijverij te vervallen. Drie dienstjaren duurde het huwelijk tussen de schrijver en het voormalige staatsbedrijf, drie jaren waarin hij zich de voeten onder het lijf uit liep voor net geen drie meier per maand. Toch blijft er iets wringen, als je zijn boek leest. Maar wat? Nou, ik zal het proberen te vertellen.

Doorgaan met het lezen van “Lezen (100): Viktor Frölke”