In de metro (37): Piet Schoenmakers

We staan stil op station Lužiny. Altijd als dat het geval is kijk ik naar de palmboom die wordt omgeven door een glazen boomvorm, waarin glas-in-lood-elementen zijn opgenomen. Het heeft iets futuristisch’, waarschijnlijk is het een kunstwerk. Daarnaast verwijst het naar het verleden, naar de kunst uit de jaren zestig en zeventig: optimistische werken, felle kleuren, elementaire vormen, beton en staal. Het beton en het staal: werkende, levende materialen waar na een paar jaar vlekken op komen, roestplekken. De kunst valt uit elkaar waar je bij staat. Het werk op station Lužiny twijfelt tussen verleden en heden en is daarom onderwerp van een diepe, onproductieve, elke keer opborrelende melancholie. Doorgaan met het lezen van “In de metro (37): Piet Schoenmakers”