De man in de zwarte Toyota

Soms staat er ’s avonds een zwarte auto voor de deur. Het is een Toyota, maar ik weet niet welk type. De man die de auto bestuurt laat het ding eerst een minuut of tien stationair draaien. Ik kan niet goed bekijken hoe hij, de man, eruit ziet, want ik durf niet al te lang voor het raam te blijven staan. Hij zou wel eens kunnen denken dat ik hem bespied. Als hij de auto stilzet, blijft hij in de auto zitten. Een minuut of wat later begint hij te bellen. Ik zie hem in zijn telefoon praten. Hij is niet onrustig, het lijken me elke keer vrij kalme gesprekken. De man maakt nooit de indruk te schreeuwen, of van zijn stuk te zijn. Jammer genoeg kan ik hem niet verstaan, ook niet als hij, zoals nu, het raampje heeft opengedraaid. Soms legt hij de telefoon op het dashboard. Dan praat hij niet. Daarom denk ik dat hij meerdere gesprekken voert, tijdens de anderhalve uur die hij (ik heb het een keer of vijf geklokt) voor mijn huis staat. Na anderhalf uur is hij klaar met bellen en start hij de auto weer. Die laat hij opnieuw een minuut of tien stationair draaien. Pas dan maakt hij een draai op de kade en vertrekt in dezelfde richting als waar hij vandaan kwam. Het gaat nu al maanden zo. Hij komt niet op vaste dagen, maar hij komt minimaal twee keer per week (voor zover ik het kon controleren). Ik snap er niks van.

Die Goede Oude Sint

Geïnspireerd op een bericht van Joubert Pignon.

Het was vijf december, ongeveer half zeven in de avond. Op de kade reed een lelijk eendje. Ik was op weg naar huis. De chauffeur van het eendje drukte op de claxon. Het kon onmogelijk voor mij zijn, dus ik negeerde het signaal. Een paar seconden later werd er nog eens getoeterd. Ik keek toch maar op. In de auto zaten een Sinterklaas en een Piet die de vlag van Finland op zijn gezicht leek te hebben geschilderd. Ik zwaaide naar de Goedheiligman. Hij zwaaide terug, met dat typische bisschopshandje. Doorgaan met het lezen van “Die Goede Oude Sint”

Wat doet een kunstenaar de hele dag?

14876315_10211234595687106_1634536433_oVolgens het CBS is een allochtoon een: ‘Persoon die in Nederland woonachtig is en van wie ten minste één ouder in het buitenland is geboren. Wie zelf in het buitenland is geboren, hoort tot de eerste generatie, wie in Nederland is geboren, hoort tot de tweede generatie.’ De moeder van mijn vader kwam uit België. Haar ouders, zuivere allochtonen dus, verhuisden van Belgisch Limburg naar Nederlands Limburg. Zij was allochtoon van de tweede generatie, ook al bestond dat woord toen nog niet. Heel misschien is mijn oma ook nog net in België geboren, dat weet ik niet, heel lang heb ik gehoopt van wel; het zou me net genoeg Belgisch, of Vlaams bloed geven om er een beetje mee op te scheppen. Mijn ijdele hang naar vreemd bloed. Doorgaan met het lezen van “Wat doet een kunstenaar de hele dag?”

Een vogel vasthouden

Toen ik mijn avondwandeling net was begonnen, werd ik op de kade aangehouden door een meisje of een jonge vrouw. ‘Meneer, durft u een vogel vast te houden?’ Ik dacht: Daar trap ik niet in. Ik wilde doorlopen, maar ze hield aan: ‘Mijn moeder en ik durven het allebei niet. Hij zit daar, een kat heeft hem net gebeten.’ Ik stopte en betrad de voortuin, waar haar moeder stond. Handenwringend wees de vrouw een vogel aan, een jonge kauw, die was weggekropen in een hoekje tussen het houten fietsenhuisje of het tuinhuis en de voormuur van het huis. Op een dak in de buurt zat een van zijn ouders te schreeuwen. Het aangevreten beest maakte geen geluid. Doorgaan met het lezen van “Een vogel vasthouden”

‘Dat moet je zó doen’

Twee huizen naar links woont een meisje van een jaar of negen dat op voetbal zit. Ze is er vrij goed in. Op de groenstrook hier tegenover speelt ze soms met haar stiefbroertje. Die kan er helemaal niks van. Ze ondergaat dat geduldig, al kan ze haar ergernis soms niet verbergen. ‘Dat moet je zó doen.’ En dan legt ze de bal, na hem een paar keer hoog te hebben gehouden, heel mooi voor hem neer. Hij trapt er vervolgens in de meeste gevallen overheen.
Doorgaan met het lezen van “‘Dat moet je zó doen’”