Overlijden zonder Vestdijk te lezen en de hand als intiem lichaamsdeel (en nog van alles)

Foto: Wikipedia

Griet Op de Beeck is misschien misbruikt door haar vader. Er is een overdaad aan secundair bewijs, vertelde ze bij De Wereld Draait Door. Het gaat me niet om haar nieuwe ‘thema’ en ik wil ook niet meezingen in het koor van Op de Beeck-haters, integendeel, ik vind haar, hoe zeg je zoiets? – ik vind haar sympathiek. Wat me tijdens DWDD wel opviel: iemand die een boek geschreven heeft over incest, een roman, komt op televisie bijna een half uur vertellen over gebeurtenissen die in haar echte leven misschien hebben plaatsgevonden. De vraag of het een en ander iets met literatuur te maken heeft, wordt niet eens meer gesteld. Echt gebeurd is wel degelijk een excuus. Ik ben waarschijnlijk naïef als ik me daarover nog verbaas.

Doorgaan met het lezen van “Overlijden zonder Vestdijk te lezen en de hand als intiem lichaamsdeel (en nog van alles)”

Kijken in de ziel (en in de spiegel)

0000002266_Simplisties-Verbond-19741126-01Op 31 mei was het tweede deel van Kijken in de ziel: Schrijvers te zien. De eerdere uitzenddatum in maart verviel, want toen stierf Johan Cruijff, een gebeurtenis van nationaal belang. Ik had deel een gezien en toen viel me hetzelfde op als eergisteren. De ijdelheid van sommige schrijvers plakt niet altijd goed op beeld. Harry Mulisch kon het altijd wel goed, hij zorgde voor een mengeling van zelfvergroting en een niet erg Nederlandse, superieure ironie. Maar Mulisch is net als Cruijff dood. Doorgaan met het lezen van “Kijken in de ziel (en in de spiegel)”