Lezen: Ralf Mohren

Over De hemel is zwart vandaag van Ralf Mohren.

Wie naar de andere kant van de zee verhuist, verhuist niet van ziel (‘Caelum, non animum mutant, qui trans mare currunt’). Dat is een waarheid als een koe. Bedacht door Horatius die deze woorden geschreven had kunnen hebben naar aanleiding van de nieuwe roman van Ralf Mohren: De hemel is zwart vandaag. Het boek ‘gaat’ over de leraar Nederlands Arthur Poolman die aan het eind van de jaren negentig van de twintigste eeuw voor drie jaar naar Curaçao gaat en daar binnen twee jaar fiks verloren loopt. In ‘een web van drank, goedkope seks, ontworteling en waanzin’, zou een middelmatige recensent schrijven. Ik zou zeggen: Hij raakt van het pad en merkt dat hij zijn ziel in zijn thuisland (Nederland, Limburg) heeft achtergelaten en niet kan missen. Doorgaan met het lezen van “Lezen: Ralf Mohren”

Caelum, non animum mutant, qui trans mare currunt

Het meest vrees ik, tijdens bijeenkomsten met het hoofd van de afdeling marketing, het Baudet-moment. Dat doet zich voor als de persoon die ons werk moet accorderen na het lezen van door zijn secretaresse uitgeprinte a-viertjes, hij leest namelijk liever van papier dan van het scherm, daar is hij heel ouderwets in, ouderwets is goed, vindt hij zelf, en op a-viertjes kun je ook gemakkelijker van die zeikerige commentaren zetten, of grote vraagtekens, of een lachend gezichtje, als je het voor de verandering eens de moeite waard acht wat je leest, het Baudet-moment dus, dat doet zich voor als deze persoon na lezing van ons werk achterover gaat zitten en zijn handen achter zijn hoofd vouwt, alsof hij dat voor een val wil behoeden. Na een stilte van ongeveer zevenduizend jaar zegt hij, altijd volgens een vaste formule: ‘De (beroemde/gelauwerde) schrijver (naam + nationaliteit invullen) schreef in zijn (roman/verhaal/dichtbundel, gevolgd door titel) heel terecht dat (citaat in Engels opnemen).’ Na nog een keer zevenduizend jaar zwijgen vraagt hij: ‘Heb je zijn/haar werk ooit gelezen?’ Ik zeg dan altijd nee, ik heb zijn/haar werk niet gelezen, en interessant dat je ermee komt, want ik heb al jaren de wens om zijn/haar werk te gáán lezen, ook toevallig. Vroeger zou ik hebben gezegd: Ja, dat werk las ik, en daarom weet ik dat je het verkeerd én in een andere taal dan de brontaal citeert. Vroeger is dood, begraven en tot stof vergaan. Meestal zijn die bijeenkomsten op vrijdagmiddag, als het weekend lonkt, en ik heb geen zin in discussies die tot na half zes kunnen duren. Dan mis ik het begin van de vrijdagmiddagborrel, het fijnste gedeelte, als iedereen nog ontspannen is en vol goede moed om er iets van te maken. Na het Baudet-moment en na mijn antwoord krijg ik absolutie, en met mij het hele team. Ga heen, en zondig niet meer. De juffrouw van de afdeling procurance heeft de speciaal voor vandaag gehuurde thuistap al helemaal onder de knieën.