Herdenken

Het doet me deugd dat er gisteren in Nederland nog steeds een mogelijkheid was om de Nederlanders die in de Tweede Wereldoorlog (en in alle gewapende conflicten die daarop tot nu toe volgden en waar Nederlanders bij betrokken waren) werden gedood, te herdenken. Nog een jaar of tien en op de Dam wordt op 4 mei een krans gelegd door de koning van Marokko, de ambassadeur van Duitsland, een hoge officier uit Turkije en, tot slot, koning Willem Alexander. Om de koning en de hoge officier niet te schofferen, zij herdenken hier ook hún doden, wordt er niet gerept over de joodse Nederlanders die tussen 1942 en 1945 werden vermoord. Zo lang de Palestijnse kwestie nog niet in het voordeel van de Palestijnen is beslecht, ligt dat te gevoelig. Willem Alexander zal tijdens het afsluitende (alcoholvrije) banket een speech houden waarin het woord ‘God’ niet voorkomt.