Lezen (66)

In ‘de twaalf artikelen van het geloof’ wordt de kerk omschreven als ‘de gemeenschap van de heiligen’; de literatuur moet het zonder artikelen van geloof  stellen, maar hier en daar duikt wel degelijk een gemeenschap van zich (en elkaar) als heilig beschouwende schrijvers en literatuurbeschouwers op.

Hans Groenewegen, waar ik eerder over schreef in aflevering 64, is in elk geval voor sommige mensen een heilige. Bijvoorbeeld voor Marc Kregting (zelf op zijn beurt een mede-heilige). Kregting schrijft op zijn weblog: ‘Driemaal heeft Hans Groenewegen nu een selectie uit zijn kritieken en kronieken over poëzie gebundeld. Met schrijven zin verzamelen vind ik een belangrijk boek, maar het stemt me ook weemoedig. Het lijkt een afscheid van een tijd waarin literatuurbeschouwers een dialoog mochten aangaan met teksten. Maar papieren media zien hier geen heil meer in.’ Doorgaan met het lezen van “Lezen (66)”

Lezen (64)

Hans Groenewegen is een groot lezer. Dat staat op de achterflap van zijn nieuwe essaybundel: ‘Hans Groenewegen is een groot lezer van poëzie en een aanstekelijk schrijver over poëzie.’ Ik citeer een aanstekelijke passage over Leonard Nolens, een dichter die op dit weblog eerder aan bod kwam:

De publicatie van Bres stelde me teleur. Zij sluit iets af dat van mij open had mogen blijven. Ik was er zelfs van overtuigd dat Bres principieel onafsluitbaar is, voor altijd «een bundel in wording». Die aanduiding was van Nolens zelf. Zij correspondeert met hoe ik hem als dichter ben gaan ervaren: een dichter in permanente staat van wording. Zou met Bres nu dat dichterschap zijn afgesloten? Hoewel hij in zijn onderdelen dus al bekend is, vormt die vraag voldoende reden voor de herlezing van de nu in een definitief resultaat gestolde bundel. Doorgaan met het lezen van “Lezen (64)”

Groenewegen over Gedichten Schrijven

Onlangs stuitte ik op de NBD-recensie van Hans Groenewegen over mijn boek Gedichten schrijven, dat eind 2008 / begin 2009 verscheen in de Schrijfbibliotheek van uitgeverij Augustus. Ik citeer:

Uitgever, publicist, bloemlezer en dichter Breukers (1965) schreef een vlotte handleiding gedichtenschrijven voor beginners die de aandrang daartoe voelen en zich willen oriënteren. Hij bepaalt zijn lezers bij hun motieven, introduceert termen en technieken, houdt een pleidooi voor studie en zelfkritiek en maakt wegwijs in de wereld van uitgeverijen, tijdschriften en weblogs. Zijn aanpak is down to earth. De beginnende of gevorderde schrijver mag een hoog beeld van zichzelf hebben, maar poëzie schrijven is en blijft een vak en hard werken. Lezend kennisnemen van wat er zoal gepresteerd is noemt hij een belangrijk onderdeel. Hij illustreert zijn betoog met besprekingen van gedichten van verschillende dichters. Tips en nuttige informatie zijn samengevat in handige staatjes. Zijn internetervaring (hij beheert de bekende poëzie-site De Contrabas) is zichtbaar in handige verwijzingen naar internetadressen voor diepgravende informatie over zaken waarvoor in een boek als dit geen ruimte is. – Hans Groenewegen