In de metro (38)

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Het is erg druk in de metro op Stille Zaterdag. Er zijn veel dingen gekocht en die moeten naar huis. Een meisje praat tegen haar hond. Die ligt op de grond en kijkt alsof hij gedwongen wordt om naar dierenporno te kijken. Ik lees op mijn telefoon via de KOBO-app een boek van Benjamin Balint, Kafka’s laatste proces. De figuur Max Brod intrigeert me. Hij schreef bijna 100 boeken en wist van zichzelf toch dat hij niet geniaal was, minder geniaal in elk geval dan zijn grote vriend Kafka. Hoe het proces precies gaat verlopen weet ik nog niet, maar het verbaast me dat Duitsland en Israël vechten om de laatste snippers Kafka. Kafka was namelijk een Tsjech, en hoort daarom thuis in Tsjechië. Helaas verstaat niemand hem hier meer – een kafkaësk lot. Doorgaan met het lezen van “In de metro (38)”

Fragment uit: Brief an den Vater

Brief an den Vater is de brief die Franz Kafka wel schreef, maar nooit verstuurde. In een bladzijde of tachtig legt hij de verhouding tussen zijn vader Hermann en hemzelf in bijna allemaal citeerbare zinnen vast. Kafka geeft een psychologisch portret en een samenvatting van zijn schrijverschap: alle thema’s die hij in zijn verhalen en romans uitwerkte, zitten erin. Je leest de biecht van iemand die bij Freud op de divan had kunnen liggen, als hij Freud persoonlijk had gekend. Een fragment: Doorgaan met het lezen van “Fragment uit: Brief an den Vater

Fragment uit: Das Schloß van Franz Kafka

Das Schloß, dessen Umrisse sich schon aufzulösen begannen, lag still wie immer, niemals noch hatte K. dort das geringste Zeichen von Leben gesehen, vielleicht war es gar nicht möglich, aus dieser Ferne etwas zu erkennen und doch verlangten es die Augen und wollten die Stille nicht dulden. Wenn K. das Schloß ansah, so war ihm manchmal, als beobachte er jemanden, der ruhig dasitze und vor sich hinsehe, nicht etwa in Gedanken verloren und dadurch gegen alle abgeschlossen, sondern frei und unbekümmert; so als sei er allein und niemand beobachte ihn, und doch mußte er merken, daß er beobachtet wurde, aber es rührte nicht im geringsten an seine Ruhe und wirklich – man wußte nicht, war es Ursache oder Folge – die Blicke des Beobachters konnten sich nicht festhalten und glitten ab. Dieser Eindruck wurde heute noch verstärkt durch das frühe Dunkel, je länger er hinsah, desto weniger erkannte er, desto tiefer sank alles in Dämmerung.

Franz Kafka, Das Schloß uitgeverij Vitalis

3 juli: geboortedag Franz Kafka

Gisteren was ik in het aan Franz Kafka gewijde museum, omdat vandaag zijn 134e geboortedag is. Maar vandaag kan ik niet. Het is er gruwelijk. Later, als we allemaal in de hel zitten, moeten we eeuwig en voor altijd in een dergelijk gebouw verblijven: alles is fake en kopie en overal zijn toeristen die kijken alsof hen net het wereldraadsel is uitgelegd (en ze het begrijpen). Doorgaan met het lezen van “3 juli: geboortedag Franz Kafka”

Lezen (87): Pauline Réage en Franz Kafka

lg_477287Dit weekend herlas ik twee boeken: Het verhaal van O van Pauline Réage en Die Verwandlung van Franz Kafka. Eerstgenoemde is de erg goede vertaling (uit het Frans) van Histoire d’O, gemaakt door Adriaan Morriën. Kafka is in het Duits gratis beschikbaar, via Gutenberg. Ik herinner van beide boeken nog heel goed wanneer ik ze voor het eerst las: toen ik achttien was en ten dode bedroefd. Het verhaal van O was zo wonderbaarlijk, en opwindend, dat ik na lezing enige tijd uit het raam van mijn jongenskamer heb staan staren. Er wás dus een wereld, waarin mensen op die manier met elkaar verkeerden… Het boek van Kafka trof me omdat ik mezelf ook soms een Ungeziefer voelde, een door hormonen geteisterde puber met vet haar en een lichaam dat alleen afschuw kon wekken, een insect. Doorgaan met het lezen van “Lezen (87): Pauline Réage en Franz Kafka”