We blijven achter met een bed vol dromen

Goed, hier volgt een waarschuwing: dit wordt een stukje waar de melancholie van afdruipt, de melancholie en het heimwee. Klaar? Dan is het goed. Het was 2014 en ik woonde nog bij Renate, maar was al verliefd op Leonie. We hadden elkaar nog niet in het echt gezien, Leonie en ik, en toen ik dankzij mijn boek Een zoon van Limburg op moest treden in Venlo, hadden we een gelegenheid. De uitgever betaalde ons hotel: hotel New York, vlakbij het station. Ik boetseerde een programma van drie dagen om ons illegale samenzijn heen.

Doorgaan met het lezen van “We blijven achter met een bed vol dromen”