Imploderende eenzaamheid (Marin Marais)

Gisteren was ik in het kasteel in Příchovice. Op uitnodiging, uiteraard, want ik had voor gisteren geen idee waar het dorp ligt. Nu nog niet eigenlijk. Er wonen in het dorp net geen driehonderd mensen. Het kasteel is eigendom van een vriend van een vriendin en die vriendin was uitgenodigd voor een concert in de muziekzaal van het kasteel. Er werd werk gespeeld van Marin Marais en Antoine Forqueray, op authentieke instrumenten. Marin Marais’ muziek ken ik via Tous les matins du monde. Ik ben nog steeds een liefhebber van de vaak wat melancholische korte stukken die als dans bedoeld waren (maar wel een dans voor adel die bijna ten onder zou gaan). Forqueray is echt minder vind ik. Zijn muziek verhoudt zich tot die van Marais als Status Quo tot Deep Purple. Doorgaan met het lezen van “Imploderende eenzaamheid (Marin Marais)”

Interessante tijden

13530327_10210005889290214_1491270849_nTerwijl elke patriot of nationalist op dit moment voor fascist wordt uitgescholden door verlichte EU-gelovigen, strijden nationale voetbalelftallen in Frankrijk om de Europese titel. Het is een van die onoplosbare paradoxen die het leven, hoewel ingewikkeld, interessant maken. ‘Ik wens u interessante tijden toe,’ zo luidt de Chinese verwensing, in al haar ondoorgrondelijke subitiliteit. Dat Engeland werd uitgeschakeld door IJsland is in dit verband een vorm van poetic justice. Als Groot-Brittannië onafhankelijk weet te blijven en de rug recht houdt, kan het over een jaar of tien net zo welvarend zijn als IJsland, het vredigste land op aarde. Doorgaan met het lezen van “Interessante tijden”