Mijn opa’s dienden niet in de SS

De oude man op de rommelmarkt zei dat medaille 300 kroon kostte. Ik weet niet waarom mijn begeerte er naar uitging, maar zij ging er naar uit. Het was een klein rond schijfje messing (denk ik) met de tekst ‘Für treue Dienste an der SS’, een onaanzienlijk ding, niet eens een onderscheiding, meer iets dat je kreeg als je geen onderscheiding had verdiend en toch ergens mee naar huis of in de richting van je kist moest worden gestuurd. Het sierlintje zat er nog aan. Ik stond ernaar te kijken als een konijn naar het lamplicht van een auto. ‘Mijn opa’s hebben allebei nog bij de SS gediend,’ zei ik tegen de man. Doorgaan met het lezen van “Mijn opa’s dienden niet in de SS”

Een park voor verweesde beelden

Foto: Wikipedia

In 1955 werd het Stalinmonument in Praag onthuld. Nergens ter wereld was zo’n enorm beeld van de Vereerde Leider te vinden. In 1962, een jaar of zes na de destalinisatie, die al rond de onthulling op gang was gekomen, zat de stad ermee in de maag. Wat te doen? Besloten werd het gigantische ding op te blazen. Een gigantische Stalin die (nog steeds) uitkeek over de stad, dat gaf geen pas. Het duurde een week voordat de inmiddels tot Bloedige Dictator opgeschaalde representatie van de Georgiër was verdwenen. Ooggetuigen herinneren zich nog de vele ontploffingen in de stad tijdens de ruimingswerkzaamheden. Het voetstuk waarop Stalin en een kleine meute arbeiders stonden, is nog steeds te bezichtigen in het Letná-park. Doorgaan met het lezen van “Een park voor verweesde beelden”