Voor mevrouw Mitterrand was de geschiedenis minder feestelijk

Vroeger, je had nog sociaal-democraten, de wereld was min of meer goed en overzichtelijk, er was een horizon om naar te verlangen, een toekomst om met blote handen te vormen, het grote verhaal was nog niet uit de geschiedenis verdwenen, of nauwelijks, vroeger dus, in de nadagen van mijn late jeugd, was François Mitterand president van Frankrijk. Tussen 1981 en 1995, om precies te zijn. Hij was een gigant, in niets vergelijkbaar met de clown Chirac, de geniepige Sarkozy en de met geen pen te beschrijven Hollande. Ik herinner me televisiebeelden, hij inspecteerde de troepen, samen met ik meen Helmuth Kohl, een kleine man, massief, indrukwekkend, met een gezag dat hij niet hoefde af te dwingen. Doorgaan met het lezen van “Voor mevrouw Mitterrand was de geschiedenis minder feestelijk”