In de metro (48): Hysterie – strach z odmítnutí

In de metro zit een vrouw die het boek Hysterie – strach z odmítnutí leest: Hysterie – angst voor afwijzing. Ze is erg lang en erg dun, heeft heel lang haar en armen die lijken te zijn geschilderd door iemand die nog niet zo goed armen kan schilderen; alles is uit proportie. De ellebogen zitten veel te laag, de handen zijn ongeveer net zo lang als de onderarmen. Het is een knappe vrouw die helemaal tot het alleruiterste is opgerekt en daarna op de wereld losgelaten. Doorgaan met het lezen van “In de metro (48): Hysterie – strach z odmítnutí”

In de metro (30): Fernando Pessoa en Harrie Lemmens

Ik zit voor mijn laptop en denk aan de metro. Lijn B, de gele lijn. Dat is voor mij nu al meer dan twee jaar de hoofdader van Praag, alles wat ik normaal gesproken moet doen begint of eindigt in lijn B. Linka. Ik lees een gedicht van Fernando Pessoa, in de vertaling van Harrie Lemmens, een verre neef van Fernando: Doorgaan met het lezen van “In de metro (30): Fernando Pessoa en Harrie Lemmens”

De Avonden van Gerard Reve herlezen

Op mijn Facebook-pagina deed ik verslag van mijn herlezing van De Avonden. Ik ben geen volledig overtuigde Reviaan, maar ik hou wel van het werk van Reve, en De Avonden was daarin altijd een beetje een witte plek. Lees hieronder mijn stukken onder elkaar. Na herlezing weet ik één ding zeker: ik ga in 2020 meer Reve lezen en, vooral, herlezen.

Eerste dag

Op zondagmorgen 22 december 1946 begint de debuutroman De Avonden van Gerard Reve (toen nog Simon van het Reve). Dat is vandaag 73 jaar geleden. Ik heb nooit ‘meegelezen’ met het boek zoals sommige Revianen doen: elk jaar op 22 december beginnen met hoofdstuk 1 en op 31 december eindigen met hoofdstuk 10. Doorgaan met het lezen van “De Avonden van Gerard Reve herlezen”