In de metro (34): Zdeněk Hřib spreekt

Ik sta te wachten op de gele lijn. Iemand begint te praten over de intercom. In het Engels, dat wil zeggen: in het Engels dat Tsjechen soms spreken als ze denken dat ze Engels spreken. Het is een mooie dag, zegt de stem. Die de stem is van Zdeněk Hřib, de burgemeester, hij stelt zich netjes aan de wachtenden voor. Vandaag gedenken we dat twintig jaar geleden — en dan loopt de metro binnen en overstemt het lawaai de vreugdevolle gebeurtenis, alsmede de herhaling ervan in het Tsjechisch. Ik laat één trein lopen, in de hoop dat het nog een keer te horen is. Helaas.

In de metro vraag ik aan een paar medereizigers of ze Engels spreken. Ze kijken me aan alsof ik om geld vraag en deinzen terug. I don’t need money, zeg ik. Ze houden vanaf dat moment hun hand op hun tas of op de zak waarin ze portemonnee en telefoon hebben zitten. Ik ga in een hoek staan en probeer zo klein mogelijk te worden. Twintig jaar. Wat zou er twintig jaar geleden zijn geweest? In 1999? De Fluwelen Revolutie en de Fluwelen Scheiding (van Slovakije) waren al voorbij? Is er toen een ramp gebeurd? Heeft een Tsjech toen iets gewonnen, iets wat nooit eerder door een Tsjech was gewonnen?

Jammer genoeg wordt de boodschap in mijn uitstapstation niet uitgezonden, althans, niet tijdens de vijftien minuten die ik er zit te wachten. Ik neem de trap omhoog, naar het licht. Als ik door de deur naar buiten wil stappen hoor ik dat de stem begint te spreken. Heel snel loop ik weer naar beneden, waar ik het eind net meepik: ‘As your mayor I hope you will join us in celebrating this glorious day, and I hope you will have a safe journey and a nice rest of the day.’ Het mag niet zijn. Ik ga naar huis.

Daar kan ik het niet laten. Ik toets twenty years ago in prague in en hela, kijk eens. Een nieuwsbericht. Twenty years ago history was made in Independence, Missouri. Three post-communist countries officially entered the North Atlantic Treaty Organization. The Czech Republic, Hungary, and Poland were the first former members of the Warsaws Pact to join NATO. Echt feestelijk nieuws vind ik het niet. Ik had genoegen moeten nemen met de flarden die ik had gehoord en de fantasie haar werk laten doen. Ik kan het, de fantasie haar werk laten doen, alleen vergeet ik dat soms. Bovendien is Hřib van de Piratenpartij. Wat moeten die nou met de NATO?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s