Karl Lagerfeld als vrouwenhater?

De verhouding tussen de seksen is een mijnenveld, en dan druk ik me nog eufemistisch uit. Wederzijds onbegrip is de benzine voor een over het algemeen eindeloze sleep aan misverstanden, zonder welke de hele voorstelling de moeite niet waard zou zijn. Stilstand is achteruitgang. Kijk maar eens goed naar stellen die al heel lang bij elkaar zijn: het schrijnende gebrek aan misverstanden (‘berusting’) heeft het licht in hun ogen gedoofd en de begeerte uit hun lijven gebrand. Het valt niet mee om levend te blijven.

Mode is de textiel geworden illusie. Couture is de textiel en merk geworden illusie,een vergrotende trap van mode. Couture is (in de meeste gevallen) voor vrouwen, voor vrouwen die het kunnen en willen betalen én voor vrouwen die anders moeten worden gekleed dan de meeste vrouwen. Couture is voor vrouwen die aan hun lichaam zijn ontstegen; hun kleding bedekt een tweevoudig geheim: dat van de vrouw en dat van het sprookje. Daarom roept couture ook zulke heftige reacties op. Die zijn een mengeling van jaloezie en haat jegens de vrouw die niet gezellig meedoet met ‘iedereen’. Wie buiten de mode wil vallen, door er bovenuit te stijgen, wordt extra zichtbaar. Een extra zichtbaar doelwit.

Hieraan moest ik denken bij het lezen van de column van Tanya Gold in The Guardian. Haar tekst is een goed voorbeeld van de manier waarop elke vorm van symbolisch denken tegenwoordig om zeep moet worden geholpen. Karl Lagerfeld als vrouwenhater? Het is zeker mogelijk dat hij dat was, maar wat dan nog? De wereld van de haute couture is dichtbevolkt met mannen die niet per se van vrouwen houden, maar ze wel aankleden. Die misschien juist door hun afkeer in staat zijn om het onbekende, eventueel verafschuwde lichaam op zijn mooist te bedekken. Het tweevoudig geheim van het vrouwenlichaam, hierboven benoemd, is zowel een aantrekkelijk als een afschuwelijk gegeven; en de mannen die het in geen enkel geval willen kraken, dat geheim, zijn daarom des te beter in staat om het (met de mantel van de afkeer) te bedekken.

Kijk, Karl Lagerfeld was geen filosoof. Hij was ook geen extreem groot denker. Hij verkocht illusies, en dat deed hij – zonder een groot vernieuwer te zijn – niet zonder talent. Zijn kleding kwam waarschijnlijk voort uit een troebele bron – maar zo lang die kleding mooi is om naar te kijken, doet de bron niets af aan het eindresultaat. Bovendien: stel je voor dat Karl Lagerfeld wél een groot denker was geweest. Hoe saai waren de interviews die hij de gewone mensheid toestond dán geweest? Nu hebben we, zelfs na zijn dood, precies wat we van hem verwachtten: een rouwende nabestaande, de kat Choupette, in een perfect zittend rouwensemble gehuld.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s