In de metro (28)

In de metro zit een vrouw die niet in de gaten heeft dat de rits van haar broek los is. Ik kan er niks aan doen, ik moet kijken. Het is een beetje als het lezen van een boek van (naam invullen): je wilt niet, maar er is niks aan te doen. Achteraf voel je je alsof je drie gebakjes in vijf minuten naar binnen werkte. Het is geen kijken meer, welbeschouwd, het is het opslorpen van een gebeurtenis die alleen maar gênant is omdat jij kijkt. Verder is iedereen lekker met zijn eigen drie gebakjes bezig. Uitstappen doet ze ook al niet.

Een bedelaar met één arm gaat met zijn koffiebeker rond. De stomp die hij rechts heeft, laat hij goed zien. Hij is helemaal onbedekt, dat moet met dit weer toch behoorlijk fris zijn, Nou ja, het is zijn unique selling point. Als hij dat wegstopt, is zijn handel dood. Ik geef hem tien, deset, kroon (koruna of is het korunky?). Hij legt de stomp even op mijn linkerschouder. Die had ik niet zien aankomen. Er trekt een rilling over mijn rug, via mijn nek helemaal naar mijn stuitje. Ik probeer naar de man te lachen, maar ik geloof niet dat de voorstelling een groot succes is.

Een vrouw met een kinderwagen stapt in. In de Praagse metro hebben drie bevolkingsgroepen altijd voorrang: oude mensen, kleine kinderen en moeders met kinderen die nog in een wagen worden voortbewogen. De vrouw krijgt een stoel mooi in de hoek, zodat ze de wagen in de gaten kan houden. Je kunt niet voorzichtig genoeg zijn, zelfs al staat het ding op de rem. Het meisje moet even wennen aan de metro. Dan begint ze om zich heen te kijken. Ze ziet mij en ze begint, het gebeurt hier bijna nooit, van oor tot oor te lachen. Ik heb sjans in de metro. Van de weeromstuit lacht de moeder een beetje mee. Na shledanou, zegt ze, als ze een halte verder uitstapt. Bijna niemand praat ooit in de metro.

De vrouw met de rits staat op. Ze moet er ook bijna uit. Ze kijkt in het glas van de deuren, dveře, en ziet plotseling wat er aan haar kleding mankeert. Heel omzichtig brengt ze haar hand naar beneden. Punnikt een beetje aan het lipje van de rits. Dat ding geeft niet mee. Punnikt iets harder. Wat is rits in het Tsjechisch? Ziet dan plotseling dat er een man, een man van minimaal middelbare leeftijd, naar haar zit te kijken — als een eend naar het onweer. Hij stopt maar niet met kijken. Ik ben het, ik zeg tegen mezelf: Stop met kijken. Het lukt niet. De vrouw wendt haar blik af en verlaat, zonder dat er iets is gebeurd aan haar kleding, de metro.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s