‘The fight to change museum wall labels’

De woordkeuze is al zo merkwaardig: ‘The fight to change museum wall labels’ – welk gevecht, door wie gevoerd? Het artikel in The Guardian springt een beetje van de hak op de tak, maar als ik het goed begrepen heb is het belangrijk om de bijschriften bij kunstwerken zo aan te passen, dat het gedrag van kunstenaars (voornamelijk: kunstenaars uit het verleden) erin wordt beschreven naar normen van de personen die de bijschriften willen aanpassen. Ik zeg het expres een beetje formeel, omdat de lachwekkendheid van het geheel dan goed uitkomt.

Paul Gaugain was een pedofiel, naar huidige maatstaven, althans, naar door sommige mensen gehanteerde maatstaven. Nieuwe bijschrift. Pablo Picasso was niet altijd even lief tegen vrouwen. Gispend bijschrift. Iemand schildert de open doodskist van een slachtoffer van een racistische lynchmob. Zalvend bijschrift. Jeff Koons neukt een pornoster (bij uitstek een slachtoffer in het hedendaagse SJW-discours) en maakt daarvan beelden/foto’s/films: vilein bijschrift. Oh nee, dat staat niet in het artikel. Warte nur. De Oude Goethe, dat was ook een vieze vrouwenhater overigens. Bijsluiter in alle nog komende herdrukken van zijn boeken.

Kunstenares en actievoerster Michelle Hartney, die als een guerrilla soms zelf bijschriften plaatst in musea, zegt het in The Guardian zo: ‘We need these works of art to remain in museums so we can learn from them… (…) Educating and presenting the truth is how we learn and do better; this information would be a powerful educational moment because it will show how long the patriarchy has ruled over women.’ Op haar eigen website is te zien hoe dat onderwijzen van de mensheid gaat. Als ze Balthus de maat neemt, krijgen een paar andere kunstenaars (onder wie Woody Allen, die voorlopig van elke blaam gezuiverd is en tegen wie geen enkel juridisch onderzoek loopt) ‘meegenomen’. Een ware gelovige, deze Hartney.

Ik blijf moeite houden met het inzetten van kunst voor morele, politieke of ideologische doeleinden. Het gedrag van een kunstenaar buiten zijn werk heeft, in principe, niets te maken met zijn werk. Zijn werk is autonoom, zij het niet vrij van de beeldvorming die eromheen wordt gesponnen. Natuurlijk kijken we nu anders naar de werken van Gaugain of Balthus dan toen ze werden gemaakt en voor het eerst tentoongesteld. Daarover kan het gesprek gaan. Het plaatsen van een nieuw bijschrift of het opdringen van je hedendaagse mening aan iedereen die een kunstwerk dat in een andere tijd werd gemaakt bekijkt, beluistert of leest is ridicuul. Het getuigt bovendien van een intolerantie waar zelfs Picasso voor zou zijn teruggeschrokken.

(Ik schreef eerder over Balthus, en wel hier.)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s