In de metro (18)

In de metro zit een jongen met oordopjes in. Hij kijkt op zijn telefoon. Soms lacht hij. Als hij gaat verzitten, raakt hij met zijn voet de voet van de buurman. Die reageert fel. Hij begint te schelden en geeft de jongen een halve klap op zijn arm. De jongen kijkt heel even opzij, maar is niet onder de indruk. Hij doet zijn oordopjes niet eens uit. Even later begint de jongen te neuriën. Zijn buurman is nog niet helemaal van zijn woede bekomen en ergert zich daaraan, hij houdt zich verlekkerd vast aan de strohalm die de jongen hem voorhoudt.

Twee Nederlanders praten redelijk hard met elkaar. Dat doen Nederlanders. Nederlanders en sommige Britten. ‘Er zijn hier veel statige gebouwen.’ ‘En de winkels in het centrum zijn tot laat geopend, net als bij ons.’ ‘Ik las dat er dit jaar iets wordt gevierd.’ ‘Ja?’ ‘Ja.’ ‘Het bier is goedkoop.’ ‘Het eten ook. Toch hou ik er niet van. Echt goede restaurants, die heb je hier weinig.’ ‘Heel weinig. Moeten we er hier uit, of bij de volgende?’ Ik denk bij de volgende. Die halte heet Muzeum. Daar zal het museum wel bij in de buurt zijn.’

De jongen met de oordopjes praat tegen zijn telefoon. Het is niet duidelijk of hij een gesprek voert, of in zichzelf praat. Ik vind dat zijn ogen heel dof staan, in zichzelf gekeerd. De twee Nederlanders vinden dat de kaas in dit land niet te eten is. ‘Wij hebben lekkerdere kaas.’ ‘Dat vind ik ook. Ze noemen het hier wel kaas, maar het is een soort plastic waar ze heel weinig kaassmaak aan hebben toegevoegd.’ ‘Je kun aan alles merken dat ze pas een paar jaar echt bij Europa horen.’ ‘Zeg dat wel.’’

Ik loop achter de twee Nederlanders naar buiten. Ze staan bij de tramhalte even te twijfelen. ‘Waar is Národní třída? Volgens de kaart is het hier heel dichtbij.’ Wat gek, daar is geen museum. Het museum ligt, helemaal opgeknapt, achter ze. Een van de twee kijkt nu ook naar zijn telefoon. Ik wacht een paar minuten. Tot ik ze richting Národní třída zie lopen. Dan grijp ik in. ‘Heren, sorry dat ik me ermee bemoei, maar het is de andere kant op. Een paar honderd meter rechtdoor en dan naar links.’ Ze bedanken me en lopen richting Karlovo náměstí, almaar verder van Národní třída vandaan.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s