In de metro (16)

In de metro zit een Japanse vrouw die is verkleed als prinses. De mensen in de coupé kijken naar haar, alsof ze een Japanse vrouw zien die zich heeft verkleed als prinses. Niemand zegt iets. Dat doen mensen hier niet. De vrouw kijkt op haar telefoon. Soms lijkt het of ze gaat lachen, maar dat zet nooit door. Ze is een jaar of veertig schat ik. De tiara die ze draagt, lijkt van echt zilver. Er is geen hofdame of prins bij haar, ze reist alleen. Meestal zijn het jonge Japanse meisjes, die zich verkleden. Zij is een uitzondering.

In Luka stapt een grote man in, verkleed als een Braziliaanse vrouw die onder koude weersomstandigheden naar het carnaval op weg is. Zijn donkere krullen worden aan het zicht onttrokken door een geel-groene Mexicaanse hoed met aan de rand allemaal belletjes. Hij roept krásný večer. Niemand reageert. Alleen de Japanse vrouw kijkt even op en begint daarna onbedaarlijk te giechelen. De man snapt er niets van en lijkt in zijn wiek geschoten. Hij gaat op de stoel naast mij zitten en zegt iets tegen me wat ik niet versta. Zijn adem ruikt naar alcohol en sigarettenrook.

Twee haltes speelt hij mokkend de beledigde onschuld. De Japanse vrouw kijkt hem af en toe aan, over de rand van de telefoon, en probeert haar gegiechel te dempen. Dat lukt niet helemaal. Elke keer als ze hoorbaar giechelt, zegt de man dat ze haar mond moet houden. Divné? Divné? De passagiers die een boek aan het lezen waren beginnen zich voor de kwestie te interesseren. Ik wil het graag opnemen voor de man, zelfs al legt hij af en toe een hand op mijn dij. Maar ik moet er in Hůrka uit.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s