Fragment uit De goede zoon

Seks is op allerlei manieren beschreven, in de literatuur. Seks met een zelfrijdende auto tot voor kort nog niet. Dat komt natuurlijk deels omdat er nog maar weinig zelfrijdende auto’s zijn, en deels omdat de meeste zelfrijdende auto’s niet zijn uitgerust met een seksrobotfunctie. De goede zoon van Rob van Essen brengt de primeur. De goede zoon is een sciencefictionroman die zich afspeelt in een niet heel verre toekomst. Een schrijver die zich, na de ondergang van de literaire wereld, heeft toegelegd op de ‘plotloze thriller’, een zelfbedacht genre, raakt in allerlei gebeurtenissen verwikkeld als hij na de dood van zijn moeder wees is geworden. Gebeurtenissen die hun oorsprong hebben in het verleden, dat zich almaar aan een leven blijft opdringen, zelfs (of vooral) in sciencefiction. Net zoals altijd zijn de verhalen van Van Essen ‘vreemd’ en toch ‘vertrouwd’, ongeveer zoals in het fragment hieronder, het begin van de seksscène die Elon Musk waarschijnlijk nog niet heeft bedacht, terwijl die toch altijd bezig is en zich overal mee bemoeit.

Ik stap naar buiten, op het mos, koud is het nog steeds niet. Ik zie nu ook dat het niet helemaal donker is. Tussen de stammen zweeft iets mistigs en bleeks, heel ver weg, achter het bos, schemert vaag en laag iets roods. Ik kijk naar beneden en verwacht voor me een met smurrie overdekte Bonzo met zijn maquettes te zien spelen. Er is alleen donker mos. Ik doe een paar stappen, nog steeds met een gat tussen mijn benen, ik leg een hand op mijn kruis, alles hangt daar
nog. In de verte huilt iets, het golft door het bos op me af, onmenselijk, diep, iets van vóór de beschaving. Ik keer me om naar de auto.
Wat is dat, een wolf?
Kom maar binnen meneer.
Ik stap in en ga liggen.
De wolf eet het hert, zeg ik.
Als dat zo is, dan is dat de natuur meneer.
Onder mijn schouders begint het te vibreren. Bij mijn voeten komt het leer omhoog, zachte vingers vormen zich en masseren mijn tenen en mijn voetzolen.
Lekker.
Goed zo meneer. Ontspannen maar. Draait u zich eens om?
Ik draai me op mijn buik.
Handen gaan omhoog, vingers masseren mijn schouders en drukken me naar beneden, andere vingers strelen mijn voeten, er gebeuren ook andere dingen: onder mijn borst rijzen langzaam twee vibraties omhoog die zich tegen mijn tepels drukken.
Niet schrikken meneer.
Ik huiver, het is op een vreemde manier opwindend – nee, het is op een vertrouwde manier opwindend, dat maakt het vreemd. Alle aanrakingen zijn warm, het voelt als huid op huid, ik raak daadwerkelijk opgewonden en hard en glij moeiteloos naar binnen – naar binnen? Er heeft zich een opening gevormd die me ontvangt en omsnoert, voorzichtig maar stevig, als een handdruk, niet als een handdruk, als een kut, wie spande de spieren in haar kut onder het vrijen
ook weer op zo’n manier aan, dat was Emmy. Ondanks mijn verbazing blijf ik hard, op verschillende plekken word ik gestreeld, er zit geen opening meer tussen mijn benen, ik steek in een opening, ik begin langzaam op een neer te bewegen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s