In Nijmegen – Adriaan Litzroth

Soms denk ik aan de schrijver Adriaan Litzroth, die een eenkamerwoning had in zijn eigen straat. Eigenlijk was het trouwens geen straat waarin hij als enige woonde, op nummer 1, het was een stukje straat en een naar de Stevenskerk oplopende trap. Voor de trap was rechts zijn huisdeur, de enige in de trap/straat die Noorderkertrappen heette. Met een parmantig meervoud.

Wie aanbelde werd binnen gelaten in een ruimte van ongeveer zes bij zes. Daarin had Adriaan een heel huis ondergebracht. Het leek altijd alsof je je in een villa bevond. In de gang stond een matras. ‘Slapen heb ik afgeschaft’. Zijn huis was een metafoor voor zijn schrijverschap: er werd veel gesuggereerd en weinig ingevuld. Litzroth was altijd bezig met iets, maar de volledige ruimte van zijn oeuvre bleef beperkt tot zijn debuutroman Sebastiaan en wat losse teksten. Een eenkameroeuvre.

Toen hij 46 was, werd hij aangereden door een vrachtwagen. Het was 1999, dertien jaar na het verschijnen van Sebastiaan. Ik herinner me de presentatie van het boek in Dekker v.d. Vegt, toen nog aan Plein 1944. In mijn herinnering was het op een mooie dag. De schrijver droeg een elegant jasje en werd toegesproken door de altijd semi-bescheiden en barok-complimenteuze Johan Polak, de man die Jan Siebelink deed knielen voor een hypotheek.

Ik was 21 en ik had het gevoel dat de toekomst zou beginnen. De dagen na de presentatie las ik Litzroths boek en ging op in de sfeer die erin werd opgeroepen. Die was decadent, of legde de nadruk in elk geval meer op de ondergang (van het Romeinse Keizerrijk) en de dood (van de hoofdpersoon en naamgever van het boek). Het waren de jaren tachtig en daarin was niet altijd veel te lachen. De toekomst was in donkere wolken gehuld.

Vorige week was ik nog bij de Noorderkerktrappen, toen ik in Nijmegen verbleef. Ik keek naar Litzroths voordeur. Over de Ganzenheuvel liep een groep eerstejaars. Ze hadden introductie. Ik hoorde ze hard praten over niets. Alles aan de jongens en meisjes was vrolijk, zonnig, licht, zoals alles aan Nijmegen tegenwoordig vrolijk is, zonnig en licht, alsof de stad eens goed in bad in geweest. Hun toekomst zal aanstaande maandag beginnen, samen met het academische jaar.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s