In de metro (12)

In de metro zit een zuster. Ze draagt een blauw kleed en een wit-en-blauwe kap. Ik sta naast haar en probeer haar te bekijken. Net toen ze binnen kwam, wilde ik gaan zitten, maar iets in mij gaat niet zitten als een zuster moet staan. Ze lachte naar me toen ik haar de plaats wees. Ze heeft een glimlach op haar gezicht die bij andere mensen irritant zou zijn.

Het is een jonge zuster. Ze heeft iets aantrekkelijks, op een interseksuele manier. Een zuster aantrekkelijk vinden is omgeven met taboes, het is een beetje alsof je je aangetrokken voelt tot de dochter van een vriend. Het is, zoals ik deze week leerde, cheesy. Die zuster is het bruidje van God, of Jezus, en behoort Hem, of Hun, toe. Niet mij.

Ik kijk naar haar niet-opgemaakte gezicht. Haar appelwangen en haar wenkbrauwen. De kin die omhoog wordt geduwd door de boord die haar habijt afsluit. Ze zit heel rechtop, alsof ze yoga-oefeningen doet. Een tas heeft ze niet bij zich. Ze kijkt niet om zich heen. Ze staart.

In een droom had ik die ochtend een gesprek met mijn vader. Het was vrij lang en ik heb geen idee meer waarover het ging. Aan het eind vroeg hij me of ik gelukkig ben, en toen ik het antwoord schuldig bleef keek hij me aan. Ik zag zijn gezicht een beetje verfrommelen. Zijn huid leek, zie ik nu, op die van de zuster.

Een tante van mijn vader zat in het klooster ergens in Zuid-Limburg. Toen ik heel jong was, moesten we af en toe bij haar op bezoek, Mijn broer en ik werden dan altijd naar de zolder van het klooster geleid, waar oude zusters lagen te sterven. Ze waren heel klein geworden, heel dun en heel doorzichtig. De bijna-dode zusters legden een hand, een vogelklauwe eerder, in onze hand en prevelden een gebed. Soms wilden ze een kruisje op je voorhoofd strijken. Ik was blij als we weer weg mochten.

De zuster in de metro beweegt met haar rechterarm. Als een goochelaar laat ze er een klein boek uit tevoorschijn komen. Als het in haar hand ligt, beweegt ze even met haar lichaam, als een hond die de regen van zich afschudt. Daarna begint ze te lezen. Het is een boek van Jo Nesbø in het Engels: The Thirst.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s