Fragment uit Identity

Identity, in het Nederlands: Identiteit van Milan Kundera is een van zijn ‘Franse’ romans, geschreven na zijn vertrek uit Tsjecho-Slowakije in het Frans en daarmee ook het werk van de rijpere meester die hij toen was. Het gekke is: in de jaren tachtig vond ik Kundera helemaal niet bijzonder. Nu, ik ben iets ouder, heb ik hem ‘herontdekt’, of voor het eerst ontdekt. Het lijkt wel of ik zijn werk dit jaar voor het eerst ‘zie’. Misschien is Identiteit niet zijn beste boek, maar het is wel een erg goed boek. Het is een overgangsboek van zijn vroegere, complexe romans naar de laatste romans die hij schreef, de korte bijna essayistische teksten die hij nog roman noemde. Waarover later meer. Het gekke is: Kundera won nooit de Nobelprijs en waarschijnlijk zal dat bij zijn leven niet meer gebeuren. En dat is jammer. 

Mornings, she is always the one to leave the apartment first and the one to open the mailbox, leaving the letters addressed to Jean-Marc and taking her own. That morning, she found two letters: one to Jean-Marc (she glanced furtively at it: the postmark was Brussels), the other to her, but without an address or a stamp. Someone must have brought it personally. She was a little rushed, so she put it unopened into her purse and hurried toward the bus. Once she was seated, she opened the envelope; the letter contained only one sentence: ‘I follow you around like a spy-you are beautiful, very beautiful.’
Her first reaction was unpleasant. Without asking her permission, someone was trying to intrude in her life, draw her attention (her capacity for attention is limited and she hasn’t the energy to expand it), in short, to bother her. Then she told herself that after all it was unimportant. What woman hasn’t gotten such a message sometime or other? She reread the letter and realized that the woman seated beside her could read it too. She put it back into her purse and glanced around her. She saw people in their seats gazing distractedly out the window at the street, two girls exaggerating a laughing fit, near the exit a young black man, tall and handsome, staring at her, and a woman deep in a book who probably had a long trip ahead of her.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s