De Tour en de verveling (en Tom Dumoulin en mijn vader)

Tussen mijn tiende en mijn zeventiende keek ik in de zomer altijd elke dag naar de Tour de France, meestal via de Vlaamse televisie. Het waren heel andere tijden, soms kon een helikopter niet opstijgen en zat je uren naar een klok te kijken waarvan de wijzers almaar verschoven: de rechtstreekse uitzending begint om 15.00, 15.10, 15.30 et cetera.

Voor mij was de Tour de France vakantie, want mijn ouders gingen niet met vakantie. In de achtertuin was genoeg te zien. Daarom herinner ik mij de zomer van 1976 overigens zo goed, ik heb toen dag in dag uit kunnen zien hoe onze achtertuin in een beginnende woestijn veranderde. Mijn moeder belde elke dag een keer of dertig met het weerbericht. Dat was toen gratis. Als ze ophing zei ze dat het in de rest van Nederland ook warm was.

Je zou kunnen zeggen dat de Tour voor mij verbonden is met verveling, met eindeloze zomers, met het wachten op een nieuw schooljaar, met, toen ik de ergste zonde eenmaal had ontdekt, een tijdschema waaromheen ik de uitputtende masturbatiesessies kon draperen. Maar nee. Ik vind de Tour nog steeds leuk, en spannend, zelfs nu ik al jaren en jaren niet elke dag kan kijken. De verveling uit mijn jeugd hangt soms nog om mijn nek, alsof ik daar heb geleerd wat het is om in de eeuwigheid te verblijven. De Tour heb ik dat echter niet kwalijk genomen, al is het een vervelende en archaïsche wedstrijd.

Misschien, dacht ik vandaag, komt dat omdat de Tour de wedstrijd van de verhulling is. Het dopinggebruik vindt verhuld plaats, de seks- drugs- en Valenciamentaliteit van de renners wordt drie weken omgevormd tot die van lijdende heiligenbeelden, – alles en iedereen werkt mee aan een verhaal dat met de tot volmaaktheid geslepen vanzelfsprekendheid van de eucharistie wordt opgevoerd. De hele wereld wordt gezien door de bril van Mart – wat een fantastische vent – Smeets, of van die vervelende Belg die nu al honderd jaar het commentaar verzorgt voor Sporza. De Tour is niet alleen mythologie, zoals Roland Barthes schreef, de Tour is inmiddels gedeelde religie.

De Tour geeft mij soms ook een manier om met mijn vader te communiceren. Hij houdt net als ik van wielrennen. Jammer genoeg zijn we het bijna nooit eens over wie nu een goede wielrenner is. Mijn vader vindt alle wielrenners stom, behalve de paar renners die dat niet zijn – en het is bijna onmogelijk om erachter te komen wie hij wel mag. Tom Dumoulin, eentje van ons zou je zeggen, is uit de gratie bij mijn vader, al jaren.

Waarom? God mag het weten. Als Dumoulin in beeld verschijnt, begin hij te mopperen. Dat is toch allemaal niks. Wat doet hij nu weer. Waarom doet hij niks. Als Tom Dumoulin vijf bergetappes achter elkaar zou winnen, zou mijn vader klagen als ‘die Maastrichtenaar’ tweede werd in bergetappe nummer zes. Toch ligt het niet alleen aan zijn Maastrichtsheid, al is mijn vader niet vrij van de typisch Limburgse animositeit tussen de Sjengen en de Boeren. Het ligt, volgens mij, aan iets anders.

Tom Dumoulin is niet alleen knap, een marmeren beeld van Michelangelo of zo, hij is daarnaast vooral zelfverzekerd en tot in het oneindige bezig met zijn eigen talent. Dat vraagt om een ingekeerdheid tot het eigen lichaam die mijn vader afschrikt. Wat hebben mensen daar te zoeken? Het is iets engs, zoals vakanties in het buitenland. Waar mijn vader Joop Zoetemelk zijn winnaarsmentaliteit vergaf omdat hij zo bescheiden was, zal hij Dumoulin nooit vergeven dat hij in zichzelf gelooft en daar rond voor uitkomt (via zijn prestaties). Een Limburger, zoals hij, staat niet met een roze t-shirt aan blij te zijn op een podium in Milaan. Dat kan gewoon niet.

Ikzelf had wel wat van die ingekeerdheid kunnen gebruiken, tussen mijn tiende en mijn zeventiende. En ik erger me nu al aan de reactie van mijn vader als Dumoulin vanmiddag wordt achterhaald door Roglic en derde wordt, in plaats van tweede. Maar ik ga hem na afloop van de etappe wel even bellen.

Een gedachte over “De Tour en de verveling (en Tom Dumoulin en mijn vader)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s