Fragmenten uit Krimp

Fragmenten uit Krimp van Justine Le Clercq.

Agressie is geen emotie die is losgekoppeld van de omgeving, het is geen ongeadresseerde productie. Al die adrenaline is geoormerkt. Agressie heeft een afzender en een adres, en daar moet het heen. Niet naar een sportapparaat, niet naar hardloopschoenen, niet naar een boksbal; het is ook niet weg te zuipen, weg te roken, weg te redeneren. Ieder pakketje agressie heeft zijn eigen gerichte bestemming, en het pakketje rust pas als het op de plaats van bestemming is aangekomen.

Een cumulatie van geweld is als de razernij van een revolutie: ongecontroleerd, gevoed door jaren van woede en verwijt. Nee, groots is het allemaal niet. Had ik een ideaal gehad, of was er oorlog geweest, dan had ik iets gehad om voor te strijden, dan was het verleden bedolven geraakt onder het geweld van de strijd.

(…)

Je hebt geweld dat voortkomt uit het verlangen naar de kick erna, naar het gevoel van macht. En je hebt geweld dat rust geeft, bevrijdt, geweld dat noodzakelijk is. Eigenlijk zit seks ook zo in elkaar.

Was het niet schaker Bobby Fischer die zei: God schiep mij en daarna de rest van de mensen om mij te ergeren? Alles heeft me geërgerd, maar Fischer had nog zichzelf — ik niet, ik erger me ook aan mezelf.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s