Fragmenten uit: Paul Valéry, Cahiers

‘Van gevoel zou geen sprake zijn, wanneer het gevoel ergens op uit zou lopen – wanneer het in de daad of in het begrip recht op de dood afging. Maar zijn vaagheid is essentieel. Het is als de waarneming van iets doelloos. En het Ik komt inderdaad niet op een doel uit.
De aard, de essentie van het gevoel en de introering is niet te meten en staat dus tegenover gemakkelijk inpasbaar.Het is een soort definitie – en men moet het woord door het begrip onmeetbaarheid vervangen.’

‘Ieder mens bevat iets verschrikkelijk sombers, iets ongelofelijks bitters, iets dat het leven vervloekt, verafschuwt en haat, het gevoel in een val gelopen te zijn, men heeft geloofd en is bedrogen, geloofd te hebben bedonderd te zijn, veroordeeld tot machteloze woede en totale onderworpenheid, overgeleverd te zijn aan een barbaarse, onverzettelijke macht die geeft en terugneemt, die uitnodigt en in de steek laat, die belooft en verraadt en die, alsof het niet genoeg is, ons doet schamen ons bij haar te beklagen, haar als intelligentie, als voelend wezen te behandelen dat we kunnen raken.’

‘De hevigste razernij is de constatering dat kennis krachteloos ten opzichte van de pijn is. Intelligentie brengt het in kaart, beschrijft het, beheerst het en – kan niets.
Woede en schandaal.’

Uit: Paul Valéry, Cahiers, vertaald en ingeleid door Jan Fontijn, De Buitenkant, 2017

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s