Theo Hiddema en Willem Wilmink (bij DWDD)

Theo Hiddema, der tolle Onkel van de Nederlandse politiek, heeft iets gezegd. Over de ‘vermenging van rassen’ via de lakens, over integratie via kruising. Hoon was zijn deel. Hoon en warrig geschrijf van een andere tolle Onkel, Han van der Horst, op Joop.nl. Dat de Hiddemeister weliswaar een retorisch talent is, maar als intellectueel (en denker over het integratieprobleem) niet meteen in de voorhoede loopt, hoor je nergens. In de Nederlandse politiek is er niemand meer die gewoon eens ouderwets zijn (of haar) schouders over iets ophaalt. Bovendien is Hiddema’s voorstel… lief, zou ik willen zeggen. Laat mensen van elkaar houden, laat ze kinderen maken, en dan komt alles goed. Misschien gelooft hij het wel écht. 

Ik dacht aan Hiddema toen ik een stukje van DWDD van vanavond zag. Ergens rond minuut 37 wordt een ode gebracht aan Willem Wilmink, iets wat dit seizoen blijkbaar vaker gaat gebeuren. (Theo Sontrop stierf afgelopen weekend, John Ashbery is er niet meer, en DWDD komt met dat weke oeuvre van Wilmink, dat vliegwiel vol valse emoties en kreupele rijmen, maar goed, dit terzijde.) Het gedicht ‘Spelende meisjes’ is een pleidooi voor een verdraagzame wereld (op zich al vrij erg), en goed te lezen als een ode aan de vermenging van allerlei culturen én etnische groepen. Hiddema krijgt al snel het verwijt dat hij een racist is, Wilmink is acceptabel voor het eenheidsdenken dat in Matthijs van Nieuwkerks klasje heerst. Wat een gekke wereld is dit, eigenlijk. En daarvoor wordt zelfs ‘de poëzie’ misbruikt.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s