Nuttige hobby’s, die zijn de hel

adidas_ek_voetbal_2016_pro_gliderAls ik dan niet naar de voetbalwedstrijden kijk, tijdens het EK, laat ik dan naar Studio France kijken. Dacht ik. Daarin zie je de doelpunten die zijn gemaakt en wordt de wedstrijd geanalyseerd. Een soort Zeeman met Boeken maar dan over voetbal. Een uur per dag, net voor het slapen gaan. Zo veel moeite hoeft dat niet te kosten. Helaas. Na drie of vier keer ben ik afgehaakt. Doorgaan met het lezen van “Nuttige hobby’s, die zijn de hel”

Alice Cooper en ik

12663956703_45728f145b_bAlice Cooper en ik, dat is een oud en niet zo lang verhaal.

Toen ik zeventien was, hing een overbuurjongen zich op aan de sleepkabel van een auto. Na de begrafenis wilde zijn moeder allerlei spullen van de overledene aan me geven. De kleding en de schoenen weigerde ik, vooral omdat hij veel groter was dan ik, de boeken en de lp’s niet. Een van de platen was heel bijzonder, vond ik, die had de jongen namelijk gedraaid voordat hij tot zijn daad overging: Lace and whiskey van Alice Cooper. Het idee dat de jongen die muziek had gehoord voordat hij zich verdeed, maakte de romanticus in mij wakker. Doorgaan met het lezen van “Alice Cooper en ik”

Mijmeren over Halina Reijn

Halina-reijnVandaag zag ik Halina Reijn lopen. Ik dacht: Hé, kijk nou. Echt vreemd vond ik het niet. Ooit zag ik Aleid Wolfsen hardlopen over de Merwedekade, in zeer strakke sportkleding. Dat vond ik veel vreemder. Als je een beroemd of bekend iemand ziet, schiet je altijd even op. Ik wel tenminste. Soms denk ik ook dat ik die persoon ken, maar het is niet zo: ze zijn gewoon alleen maar bekend. Doorgaan met het lezen van “Mijmeren over Halina Reijn”

Blogroll – prehistorie – paradox

Gisteren heb ik een blogroll aan mijn weblog toegevoegd. Ik zeg dit niet uit trots, of om reclame te maken, ik zeg dit omdat het mezelf verbaasde. Een blogroll is iets uit het stenen tijdperk van het web, dat ergens tussen 1999 en 2006 te situeren is. Door er een toe te voegen aan mijn blog, ga ik vrijwillig terug in de tijd; het is een daad van regressie, alsof ik na jaren te hebben gewerkt op een computer en een laptop ineens weer een elektronische typemachine ben gaan gebruiken. Het voelde heel aangenaam. Doorgaan met het lezen van “Blogroll – prehistorie – paradox”

Vaderdag

2-pak-herensokken-4100182-normalVroeger knutselde ik de week voor Vaderdag, onder leiding van juffrouw Lies, een pennenbakje in elkaar. Of ik maakte in een gipsen tablet een afdruk van mijn handje. Die cadeaus werden op de grote dag heel vroeg in de ochtend, als mijn vader liever nog wat had geslapen, op het tweepersoonsbed in de ouderlijke slaapkamer overhandigd. Soms werd er ook een versje voorgelezen. Doorgaan met het lezen van “Vaderdag”

Die langzaam, onbestemd wegdreven op ijsschotsen

In 2012 verscheen bij de inmiddels verdwenen uitgeverij Compaan De vijftig beste gedichten van Wim Brands. Ik koos de gedichten en schreef er een nawoord bij. In februari 2014 verscheen een herdruk van het boek, die nog steeds te koop is. In de betere boekhandel én online. Hieronder mijn nawoord:

In poëzie kan heel veel gezegd worden, maar nog veel meer verzwegen. De poëzie van Wim Brands bevindt zich ergens op de grens tussen zeggen en zwijgen, alsof de dichter nog niet goed kan (of wil) kiezen wat hij gaat doen. In het gedicht ‘Stoet’ op bladzijde 27 beschrijft hij zijn poëtische procedé, volgens mij. Doorgaan met het lezen van “Die langzaam, onbestemd wegdreven op ijsschotsen”

De hond op het balkon

SAMPO-IJSBREKERGisteren zat ik met Rob van Essen op het terras van de Ysbreeker. Het was druk en de vrijdagmiddagstemming hing boven het terras. We aten, dronken alcoholvrij bier (o tempora, o mores!) en praatten. De zon liet zich af en toe zien en soms verdween zij achter de wolken. Het licht was elk moment anders en elk moment bijzonder. De atmosfeer had er zichtbaar zin in. Doorgaan met het lezen van “De hond op het balkon”

Assessment

IMGP9799-Custom-283x400In de trein zat ik tegenover twee vrouwen die een gesprek voerden over een assessment. Ik had geen idee wat het is, maar er kwamen testjes bij te pas en het was heel erg belangrijk. Een van de twee vrouwen had gesolliciteerd naar een nieuwe baan en daar had dat assessment mee te maken. Dat ik weet hoe je het woord schrijft, komt omdat de vrouw die had gesolliciteerd het spelde toen de vrouw met wie ze in gesprek was het woord de eerste keer niet verstond. Doorgaan met het lezen van “Assessment”

Mens erger je niet!

260px-Menschenaergern.svgGisteren zat ik in de trein tussen Amsterdam en Utrecht van 23 over 12, de laatste ‘gewone’ verbinding voor het nachtnet ingaat. Het was druk en rumoerig. Tegenover me zat een vrouw die Zijde las, een boek van Alessandro Baricco. Het kostte me bijna een paar nekwervels voordat ik dat duidelijk kon zien, maar het lukte me. De mobiele telefoon van de vrouw ging. Ze legde het boek neer, keek op het scherm, zuchtte en nam op. Doorgaan met het lezen van “Mens erger je niet!”

De man van wie ik de autobiografie moest schrijven (was een vrouw) (3)

De vrouw van wie ik de autobiografie moest schrijven had een groot bedrijf in internetdiensten opgericht. Onze eerste afspraak was in een hotel, althans, in de lobby van een hotel. Haar persvoorlichtster deed het woord. Zij heette Johan, maar was toch een vrouw. Of ik wist welke diensten mevrouw aanbood, via haar bedrijf. Ik zei tegen Johan dat ik geen flauw idee had, maar dat het schrijven van de autobiografie daar niet onder zou lijden. Ik roerde in mijn koffie en brak mijn koekje in twee stukken. Doorgaan met het lezen van “De man van wie ik de autobiografie moest schrijven (was een vrouw) (3)”