Het oog op de horizon

13493280_10209971362627069_1533455055_oDit stukje wordt geschreven op de veerboot van Harlingen naar Vlieland. Het is mooi weer, dat wil zeggen: mooi weer als je van grijze wolken houdt. Ik hou van grijze wolken. Meeuwen hangen, wiegend op de thermiek, boven het Moederschip Vlieland, want zo heet deze veerboot. Net kwam de Liquenda uit Urk ons tegemoet. Een christelijke vissersboot.
Doorgaan met het lezen van “Het oog op de horizon”

Gewoon meteen dood

220px-Hamsun_bldsa_HA0341In het nieuwe boek dat ik ga schrijven (en grotendeels al geschreven heb), speelt een violist de hoofdrol. Maanden heb ik gedacht dat hij aan het eind zou sterven – en het boek schoot maar niet op. Tot ik een paar dagen geleden op het lumineuze idee kwam om hem gewoon in het eerste hoofdstuk al de das om te doen. Waarom wachten tot het laatste hoofdstuk, als je iemand al meteen dood kunt laten gaan? Ineens ‘klopte’ alles. Het materiaal dat ik heb, kan ik herschikken. En de rest, na hoofdstuk 1, is flashback.
Doorgaan met het lezen van “Gewoon meteen dood”

‘Dat moet je zó doen’

Twee huizen naar links woont een meisje van een jaar of negen dat op voetbal zit. Ze is er vrij goed in. Op de groenstrook hier tegenover speelt ze soms met haar stiefbroertje. Die kan er helemaal niks van. Ze ondergaat dat geduldig, al kan ze haar ergernis soms niet verbergen. ‘Dat moet je zó doen.’ En dan legt ze de bal, na hem een paar keer hoog te hebben gehouden, heel mooi voor hem neer. Hij trapt er vervolgens in de meeste gevallen overheen.
Doorgaan met het lezen van “‘Dat moet je zó doen’”

Nuttige hobby’s, die zijn de hel

adidas_ek_voetbal_2016_pro_gliderAls ik dan niet naar de voetbalwedstrijden kijk, tijdens het EK, laat ik dan naar Studio France kijken. Dacht ik. Daarin zie je de doelpunten die zijn gemaakt en wordt de wedstrijd geanalyseerd. Een soort Zeeman met Boeken maar dan over voetbal. Een uur per dag, net voor het slapen gaan. Zo veel moeite hoeft dat niet te kosten. Helaas. Na drie of vier keer ben ik afgehaakt. Doorgaan met het lezen van “Nuttige hobby’s, die zijn de hel”

Alice Cooper en ik

12663956703_45728f145b_bAlice Cooper en ik, dat is een oud en niet zo lang verhaal.

Toen ik zeventien was, hing een overbuurjongen zich op aan de sleepkabel van een auto. Na de begrafenis wilde zijn moeder allerlei spullen van de overledene aan me geven. De kleding en de schoenen weigerde ik, vooral omdat hij veel groter was dan ik, de boeken en de lp’s niet. Een van de platen was heel bijzonder, vond ik, die had de jongen namelijk gedraaid voordat hij tot zijn daad overging: Lace and whiskey van Alice Cooper. Het idee dat de jongen die muziek had gehoord voordat hij zich verdeed, maakte de romanticus in mij wakker. Doorgaan met het lezen van “Alice Cooper en ik”

Mijmeren over Halina Reijn

Halina-reijnVandaag zag ik Halina Reijn lopen. Ik dacht: Hé, kijk nou. Echt vreemd vond ik het niet. Ooit zag ik Aleid Wolfsen hardlopen over de Merwedekade, in zeer strakke sportkleding. Dat vond ik veel vreemder. Als je een beroemd of bekend iemand ziet, schiet je altijd even op. Ik wel tenminste. Soms denk ik ook dat ik die persoon ken, maar het is niet zo: ze zijn gewoon alleen maar bekend. Doorgaan met het lezen van “Mijmeren over Halina Reijn”

Blogroll – prehistorie – paradox

Gisteren heb ik een blogroll aan mijn weblog toegevoegd. Ik zeg dit niet uit trots, of om reclame te maken, ik zeg dit omdat het mezelf verbaasde. Een blogroll is iets uit het stenen tijdperk van het web, dat ergens tussen 1999 en 2006 te situeren is. Door er een toe te voegen aan mijn blog, ga ik vrijwillig terug in de tijd; het is een daad van regressie, alsof ik na jaren te hebben gewerkt op een computer en een laptop ineens weer een elektronische typemachine ben gaan gebruiken. Het voelde heel aangenaam. Doorgaan met het lezen van “Blogroll – prehistorie – paradox”