Paul Demets en de paradox van de liefde voor poëzie

Dit is een gedicht. Je herkent deze tekstsoort over het algemeen aan de onwil om de regel helemaal uit te vullen en aan de grote hoeveelheid witregels. Wat het taalgebruik betreft: als vaagheid en een zekere hang naar mooie formuleringen die niet per se iets willen betekenen de boventoon voeren: grote kans dat het dan een gedicht betreft. Ik denk dat we deze tekst van Paul Demets, door mij gelezen op Neerlandistiek, en genomen uit de bundel De klaverknoop waarvoor Demets de Jan Campert-prijs kreeg, daarom met een gerust hart ‘een gedicht’ kunnen noemen, zeker omdat Demets zelf dat ook doet. Het ding heet ‘Haas’: Doorgaan met het lezen van “Paul Demets en de paradox van de liefde voor poëzie”

Een geringe wig van klaarte

Ik ken iemand die Paul van Ostaijen spaart. Mensen die boeken van schrijvers sparen, lezen niet. Tenminste, dat denk ik altijd. Lezen houdt maar van kopen af, zegt die vriend altijd. Het heeft jaren geduurd voordat ik die uitspraak thuis kon brengen. Pas na lezen van Verzonken boeken van Gerrit Komrij viel bij mij het kwartje: ‘De bibliofiel leidt een deerniswekkend bestaan. Geen sprank hoop dringt ooit in zijn leven door. Hij is een toonbeeld van geestelijke stilstand. Hij leest nooit eens een boek. Want lezen houdt maar af van kopen.’ Doorgaan met het lezen van “Een geringe wig van klaarte”

In de metro (46): People are ugly

In de metro zitten op dit moment alleen lelijke mensen. Ik bekijk een man die een grijs jasje draagt op een grijze broek. Jasje en broek passen niet bij elkaar. Zijn gezicht is heel lang, de ogen puilen letterlijk uit. Het oogwit is licht-paars geworden. De man draagt versleten, merkloze sneakers. Hij leest niet, hij kijkt niet naar een telefoon, hij wacht. Deze man is nog de minst lelijke van alle lelijke mensen die vandaag in de metro zitten. Ik probeer me op mijn boek te concentreren. Ik wil niet om me heen kijken. Ik wil niet nieuwsgierig zijn. Doorgaan met het lezen van “In de metro (46): People are ugly”

In de metro (45): Berlijn

Ik zit in de metro van Berlijn en ben me daar over-bewust van. Voordat ik in Berlijn was, nam ik me voor over de Berlijnse metro te schrijven. Nu ik er ben, lukt het niet. Ik ben hier een toerist, iemand die de dienstregeling niet van buiten kent, iemand die soms de verkeerde uitgang neemt en dan kilometers om moet lopen, ik ben een niet aan de metro gewende sukkel uit het buitenland – de metro van Berlijn is mij een hoofdbreken. Doorgaan met het lezen van “In de metro (45): Berlijn”

Twee recensies op Extaze

Op de website van Extaze staan twee nieuwe recensies die ik schreef: op het boek Valwind van Peter Veen en op De dag van de Opritsjnik van Vladimir Sorokin. Over Sorokins boek was ik te spreken, Veens boek bood geen fijne leeservaring. De volledige tekst van de recensie op Sorokin staat hier >> Een citaat:

Ik voel geen huiver bij het idee dat de Opritsjnik ook in Nederland zou kunnen gaan huishouden. Daarvoor is hij te veel een figuur uit een stripverhaal – en verdomd, dat is dit boek van Sorokin: een goed weglezend prettig stripboek, vol plaatjes van een boef voor wie je, ondanks alles, enige sympathie moet koesteren.
Sorokin schreef een literair amusementsboek. Een paradox. Dus alles bij elkaar is het toch een kunststuk.

Derde blog voor Extaze: De cultuur is een schimmenspel geworden

Op 28 juli van dit jaar (2019) werd Remco Campert negentig jaar. Reden voor de VPRO om een ‘ode’ aan de vereerde meester uit te zenden. Die ode werd opgefleurd met muziek, waarbij de VVD-jazz van Benjamin Herman de grote blik- of oorvanger was, en naast de muziekmensen deden the usual suspects mee.

In Campert’s geval wordt de spoeling van vrienden en collega’s dunner en dunner. Van die beperkte kring waren Jan Mulder, Kees van Kooten en Ramsey Nasr vertegenwoordigd: twee grapjassen en een acteur. Toch leek het de bedoeling dat de kijker de indruk kreeg met iets literairs van doen te hebben. Gelukkig werd Nasr weggedraaid voor hij kon beginnen te spreken, misschien was dat het literaire.

Lees verder op de website van Extaze >>